حکمرانی در نهج البلاغه با عنایت به آراء امامین انقلاب

نوع مقاله : علمی ـ پژوهشی

نویسنده

عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی تهران جنوب - تهران

چکیده

حکمرانی اسلامی، همان تنظیم برنامه‌ها و اتخاذ سیاست‌های حاکمیتی در راستای تحقق اهداف جامعه الهی است. علی بن ابی‌طالب هنگام پذیرش حکومت، نحوه‌ی حکمرانی خود را طبق کتاب‌الله، سنت پیامبر و علم خود اعلام کرد. شاخصه‌هایحکمرانی ایشان در نهج البلاغه با عنایت به آراء امامین انقلاب چیست؟ این موضوع برای حکمرانی حکومت‌های دینی، حکومت‌‌های آزادی خواه جهان و افق مدیریت حکومت جهانی مهدی منتظر، حائز اهمیت است. فرضیه تحقیق دارا بودن تمام معیارهای عالی حکمرانی در نهج البلاغه است.
مقاله حاضر ضمن خوانش نهج البلاغه، شاخص‌های حکمرانی را توصیف کرده و به آراء امامین انقلاب، اشاره و تحلیل داشته است. دستاورد پژوهش عبارتند از: توحید محوری، مردم سالاری، فساد ستیزی، احقاق حقوق مدنی، شایسته گزینی، قاطعیت، اجتناب از روابط نا صحیح، تعلیم و تربیت، احیای ظرفیت جنسیتی، اصلاحات، فضای باز سیاسی و صداقت در حکمرانی است. هم‌چنین تمام اندیشه سیاسی امامین انقلاب اسلامی متاثر و مبتنی بر شاخص‌های حکمرانی نهج البلاغه است. همین موضوع می‌تواند تمهیدات نظری برای حل چالش‌های نظام جمهوری اسلامی، الگویی برای حکومت‌های عدالت جو و آزادی خواه جهان و گسترس نفوذ آن را به همراه داشته باشد.

کلیدواژه‌ها